ONDERZOEK NAAR DE GENEZING VAN DWARSLAESIES: VOORUITGANG EN UITDAGINGEN IN 2014 EN 2015

Februari 2015 – Translated from English. Original English version: Here. 

Zie onze laatste update (Mei 2016) over dwarslaesie onderzoek here.

Door Corinne Jeanmaire, voor de Stichting EndParalysis. Met dank aan Ruth Purves en Chris Powell.

neuronal growth cones1

Het doel van dit artikel is een samenvatting te geven van de belangrijkste ontwikkelingen en vooruitgang van dwaarslaesieonderzoek op weg naar herstel.

Conform de scope en focus van de stichting EndParalysis, zullen we ons vooral richten op onderzoek dat van toepassing is op chronische dwarslaesie en op therapieën die zich in de klinische of preklinische fase bevinden en dus potentieel hebben om met succes te worden toegepast op menselijke patiënten.

We hebben in 2014 belangrijke vooruitgang opgemerkt en kunnen voor 2015 en de jaren daarna opwindende vooruitzichten tegemoet zien.

Onderstaande lijst is verre van volledig, maar is gewoon bedoeld om een idee te geven van het huidige momentum. Is het een remedie?

Nee, geen van deze projecten zijn nog “de genezing”, maar een heel aantal hebben wel het potentieel om een kleine tot significante bijdrage te leveren aan het functioneel herstel van de patiënten, ofwel geïsoleerd toegepast of in combinatie met andere therapieën.

Nooit eerder was het potentieel voor functioneel herstel na een dwarslaesie zo hoog. De vraag is nu hoe deze ontwikkeling te versnellen. Het bewustzijn van de noodzaak voor meer dwarslaesie onderzoek, de beschikbare financiële middelen alsmede een toename in internationale samenwerking zijn nog steeds, en meer dan ooit, de sleutel tot een snellere en grotere vooruitgang. In dat opzicht zullen we ook kijken naar de acties die dwarslaesie onderzoek en genezing willen promoten. We wijzen op enkele interessante initiatieven van sommige grotere dwarslaesieonderzoek stichtingen. In die context keren we terug naar de rol en uniekheid van de Stichting EndParalysis.

dwarslaesie onderzoek genezing behandeling herstel van dwarslaesie functioneel herstel

A. BELANGRIJKSTE GEBIEDEN VAN ONDERZOEK EN BEHANDELINGEN (niet in volgorde van relevantie)

1. EPIDURALE STIMULATIE / NEUROMODULATIE 

E-stimulatie is in 2014 vaak in het nieuws geweest en heeft heel wat hype veroorzaakt. Is het een remedie voor dwarslaesie? Nee, bij lange na niet (gebaseerd op dusver gepubliceerde data), maar het kan wellicht een nuttige toevoeging zijn aan de huidige revalidatie technieken, in het bijzonder voor onvolledige verwondingen. Het kan ook worden gecombineerd met regeneratie technieken in de toekomst, om functioneel herstel te versterken. We gaan nu de verschillende typen e-stimulatie die in ontwikkeling zijn belichten.

1.1 Dr. Harkema – Universiteit van Louisville, Kentucky– Christopher Reeve Foundation
In april 2014 werden vier dwarslaesie patiënten chirurgisch geïmplanteerd met elektronische stimulator units die over het onderste gedeelte van het ruggenmerg zijn geplaatst. Deze units verzenden elektrische impulsen zodat de lumbale circuits geactiveerd worden.

Volgens de publicatie (voor meer info klik hier) hadden twee patiënten een motorisch en sensorisch volledige letsel (ASIe_stimulation4 patientsA A), terwijl twee andere patiënten een sensorisch onvolledige letsel hadden. Na enige lichamelijke training waren de patiënten in staat om op te staan en een paar stapjes te zetten als de stimulator aan was. Is dit een volledig herstel? Nee, het is belangrijk te begrijpen dat de beweging van de ledematen alleen mogelijk is als het stimulatie apparaat is ingeschakeld en dat de werking niet voldoende is om mensen echt te laten “lopen”, ook al bewegen ze hun benen nu op commando. Desondanks, en dit is het meest interessante aspect van de studie, hebben deze patiënten allemaal aangegeven dat zij een significant herstel van de autonome functies hebben waargenomen. De autonome functies omvatten darm- en blaasfunctie, seksuele functie en temperatuurregeling. Deze gegevens zijn helaas niet gepubliceerd en/of gedocumenteerd, daarom is het moeilijk te beoordelen of het slechts gaat over een lichte verbetering of een volledige controle. Het is het doel van een klinische studie die naar verwachting vanaf september 2015 patiënten zal inschrijven om deze bevindingen op een groter aantal patiënten (36 personen) te controleren en te documenteren. Voor meer informatie zie  The Big Idea project gesponsord door de Christopher Reeve Foundation.

1.2. Dr. Reggie Edgerton, UCLA. NRT (NeuroRecovery Technology)

Reggie_Edgerton_a45e3ed2-f24a-46f8-94ae-049bdc5c420c-prvReggie Edgerton’s werk vormt de basis voor het grootste deel van de ruggenmerg stimulatie projecten die vandaag worden uitgevoerd. Edgerton‘s groep en een commercieel bedrijf dat hij heeft opgericht (NeuroRecovery Technologies) hebben gewerkt met een niet-invasief epiduraal stimulatie-apparaat; het feit dat deze methode transcutaan (door het oppervlak van de huid), en daardoor niet-invasief wordt toegepast, vormt een belangrijk verschil ten opzichte van de strategie gevolgd door Dr. Harkema. Huidige apparaten zijn bevestigd op het bovenlichaam om de functies van de bovenste extremiteit te verbeteren of te herstellen. De resultaten worden nogal opmerkelijk genoemd, maar zijn nog niet gepubliceerd (in zijn presentatie op het Working2Walk congres van 2014, noemt Dr. Edgerton zes tetraplegische patiënten die belangrijke functies hebben terug gekregen). Dit team werft ook fondsen voor toekomstige klinische studies. Meer info hier.

1.3. Dr. Gregoire Courtine, EPFL Zwitserland

paralyzed-ratsHoewel Gregoire Courtine’s werk tot nu toe alleen op dieren met acute laesies is toegepast (d.w.z. een paar uur of een paar dagen na het letsel), is het noemenswaardig, omdat het behoort tot dezelfde familie van ruggenmerg stimulatie. Echter Dr. Courtine combineert elektrische stimulatie en medicatie om resultaat te behalen. Door deze dubbele strategie bleken ratten met een acute dwarslaesie te kunnen lopen op een loopband. Het team hoopt dat een dergelijk systeem ook kan worden ingezet bij robot-gestuurde revalidatie van patiënten met een incomplete dwarslaesie. De onderzoekers willen hun opgeschaalde systeem, Gait Platform genaamd, al volgend jaar zomer door middel van menselijke proeven uittesten.

dwarslaesie onderzoek genezing behandeling herstel van dwarslaesie functioneel herstel

2. SCAR REDUCTION THROUGH ENZYME OR PEPTIDE

2.1. Chondroitinase en gentherapieën  Dr. Elizabeth Bradbury (King’s College London), Dr. Elizabeth Muir (University of Cambridge), Prof. Joost Verhaagen (Netherlands Institute for Neuroscience, Amsterdam), Dr. Rafael Yáñez-Muñoz (Royal Holloway, University of London) and Spinal Research foundation.

spine blue redEen van de grootste problemen dat herstel na een chronische dwarslaesie verhindert, is het litteken dat een paar dagen of weken na het letsel verschijnt en voorkomt dat axonen weg kunnen groeien van het gebied waar de laesie zich bevindt. Bij dierproeven heeft de toepassing van het zogenaamde bacteriële enzym chondroïtinase, of Ch’ase, herhaaldelijk bewezen het litteken te verminderen, zodat de groei kan worden bevorderd en het herstel verbeterd. Nu is het de hoogste tijd dat dit ook op de mens wordt toegepast; dit is echter een uitdaging. Het doel van het “CHASE-IT” project, geïnitieerd door de International Spinal Research Trust (ISRT/Spinal Research foundation), is om de Ch’ase therapie gereed en veilig te maken voor klinisch gebruik. Dit hangt af van internationale samenwerking tussen verschillende onderzoekers, onder andere in het Verenigd Koninkrijk en in Nederland. Recente experimenten, met gebruikmaking van gentherapie modellen om het enzym over te dragen, hebben ertoe bijgedragen dat deze therapie iets dichterbij de toepassing op mensen is gekomen. Vanwege het hoge potentieel en de klinische relevantie voor chronische SCI patiënten, is CHASE-IT het eerste onderzoeksproject dat werd co-gefinancierd door de stichting Endparalysis. We zijn momenteel fondsen hiervoor aan het werven. Meer informatie over het totale programma hier en hier.

2.2. Peptide and Ch’ase – Jerry Silver- Case Western University.

silverHet is niet mogelijk te schrijven over Ch’ase therapie en litteken vermindering zonder het werk van Dr. Jerry Silver te noemen. Dr. Silver heeft opmerkelijk consistent herstel van de ademhaling en blaasfunctie aangetoond bij chronisch geblesseerde proefdieren met behulp Ch’ase in combinatie met een zenuwtransplantaat. Bovendien was hij in staat om een redelijk herstel van de loopfunctie van acuut gewonde ratten aan te tonen door middel van een peptide die hij nu van plan is te combineren met Ch’ase, met e-stimulatie en groeifactoren. U kunt zijn presentatie tijdens het Working2Walk congres 2014  hier bekijken.

dwarslaesie onderzoek genezing behandeling herstel van dwarslaesie functioneel herstel

 3. CELTHERAPIEEN (EN COMBINATIES)

3.1. Stemcell Inc – Pathway study –

Het bedrijf StemCell Inc. heeft een veiligheidsonderzoek uitgevoerd (klinisch onderzoek fase I) door 12 chronische ruggenmerg patiënten te behandelen met hun neurale stamcellen (in Zwitserland en Canada). De eerste resultaten toonden aan dat de behandeling veilig was en lieten ook enige licht sensorische verbeteringen zien bij sommige patiënten. De Pathway studie, die een uitbreiding is van het eerdere trial, is een klinisch trial fase II en zal de veiligheid alsmede de werkzaamheid van neurale stamcellen in chronisch cervicaal ruggenmergletsel testen. De trial behandelde zijn eerste patiënt in het Miami Project en er wordt verwacht dat 52 patiënten zich inschrijven. Meer informatie vindt u hier.

3.2 Neuralstem inc – Neurale stamcellen

Een klinische trial startte in de VS in oktober 2014, gesponsord door het biotechbedrijf Neuralstem, voornamelijk om de veiligheid (en later de werkzaamheid) van neurale stamcellen op chronische dwarslaesie patiënten te controleren. Wat is het verwachte mechanisme? “Om belangrijke functies terug te kunnen geven aan patiënten, zullen bestaande zenuwen boven het letsel moeten oversteken naar en verbonden worden met het intact gebleven gebied onder het letsel. Dit kan naar onze mening gebeuren door middel van onze transplantatie.

Zoals aangetoond in dierstudies kunnen de nieuwe zenuwen, gegenereerd uit het transplantaat zelf, worden verbonden met die van de oorspronkelijke zenuwen boven en onder het letsel en bijdragen aan het herstel van de beschadigde circuits (Lu, Gorp) “. Zie hier meer.

3.3 Dr. Wise Young- Navelstreng bloedstamcellen + combinaties
In de herfst van 2014 presenteerden Dr. Wise Young, Rutgers University en SCINetChina enkele voorlopige gegevens uit de klinische trial Navelstreng Bloed & Lithium fase II die in China heeft plaatsgevonden. Hij legde uit dat, hoewel bij geen van de chronische ASIA A deelnemers de motorische scores waren verbeterd, 15 van de 20 patiënten tijdens de revalidatie in staat waren te lopen met een rollator. Het is nuttig te vermelden dat de trial naast de cel- en lithiumtherapie ook een zeer specifieke en intensieve lichamelijke revalidatie omvatte. De video’s die werden gepresenteerd door Dr. Wise Young, lieten zien dat een aantal mensen konden lopen met een rollator en zonder beugels om hun benen te ondersteunen. Echter, bij geen van deze patiënten konden betere motorische scores worden waargenomen (wat betekent dat ze geen enkele individuele beenspier op commando kunnen samentrekken).

Dus hoe kunnen ze dan “lopen”? Is dit loopvermogen louter te wijten aan de intensieve locomotorische training (en dus de activering van de zogenaamde “central pattern generator”) of is het meer dan dat? Kan het lopen functioneel worden of zal het therapeutisch blijven? Veel vragen resteren en verdere studies zijn gepland (inclusief in de VS). In de tussentijd kijken we reikhalzend uit naar de publicatie van de onderzoeksgegevens. U kunt een deel van de presentatie van Dr. Young tijdens het Working2Walk symposium 2014  hier bekijken.

3.4 Neuscellen en zenuwtransplantaat – Prof. Raisman (UK) and Dr. Tobakow (Polen)
AD final article 22Oct2014
In oktober 2014 kwam het bericht dat in Polen een verlamde man een mate van herstel had gekregen, nadat enkele van zijn neuscellen werden getransplanteerd naar zijn ruggenmerg en waarbij zenuwweefsel uit de enkel van de patiënt werd geënt om te dienen als brug over de laesie. Hij ging van een volledige dwarslaesie naar een onvolledige (ASIA A naar ASIA C). We zijn blij met deze positieve en veelbelovende ontwikkeling, ook al moet worden benadrukt dat het slechts om één patiënt gaat met een zeer bijzonder laesiepatroon (zijn ruggenmerg was duidelijk doorgesneden en het letsel erg “schoon”. De meeste verwondingen zijn veel “rommeliger” en brengen een zekere mate van kneuzing van het ruggenmerg met zich mee). Zijn vooruitgang is echter reëel en de wetenschap erachter solide. De patiënt is (nog) niet echt aan het “wandelen” in tegenstelling tot wat de meeste media meldden (op de CNN video kunnen we zien dat hij eigenlijk beweegt door gebruik te maken van de kracht van zijn bovenlichaam met de hulp van een rollator en dat zijn benen worden ondersteund door de lange beenbeugels (voor veel verlamde mensen is dit een therapeutische oefening die niet functioneel is). Echter, de wetenschappelijke gegevens gepubliceerd door het team van Prof. Raisman laten een interessant niveau van functioneel herstel zien (de patiënt heeft een zekere mate van spiercontrole in zijn benen teruggekregen, wat betekent dat hij ze vrijwillig kan samentrekken) en heeft enige terugkeer van gevoel. Imaging onderzoek lijkt daarnaast aan te tonen dat axonen groeiden en hun weg vonden naar het doel in het ruggenmerg, zowel naar boven als naar beneden. Dit betekent aanzienlijke vooruitgang voor de patiënt en een interessante wetenschappelijke ontwikkeling. Een studie met tien patiënten is momenteel in voorbereiding en we kijken uit naar de resultaten! Hier is een link naar de gepubliceerde gegevens.

dwarslaesie onderzoek genezing behandeling herstel van dwarslaesie functioneel herstel

B. ONDERZOEK ADVOCACY

Wat zegt het bovenstaande overzicht ons? Het zegt ons dat een niveau van functioneel herstel na een chronische dwarslaesie een realistisch streven wordt. In de tussentijd moet veel werk worden verzet. Het potentieel van dwarslaesieonderzoek wordt groter en groter, maar wij allen moeten dit potentieel mogelijk maken door middel van onze actieve en doelgerichte steun. Alleen dan kan functioneel herstel na dwarslaesie werkelijkheid worden.

In aanvulling op de wetenschappelijke ontwikkelingen, verwelkomen we ook enkele initiatieven uit verschillende stichtingen die proberen om meer wereldwijde aandacht en financiële middelen voor dwarslaesie onderzoek aan te trekken (bijvoorbeeld de Wings4Life  ‘World Run’,, die nu twee jaar bestaan en waarvan alle opbrengsten naar onderzoek gaan).

u2fp logo-longUnite2FightParalysis (u2fp.org) in de VS, een organisatie die wordt gerund door patiënten of familieleden van patiënten, doet opmerkelijk werk wat betreft de verspreiding van de vooruitganggegevens van dwarslaesie-onderzoek door hun jaarlijkse Working2Walk Congres, hun video database en website. Deze organisatie stelt ook hun SAB (Scientific Advisory Board) ter beschikking aan elke kleinere organisatie die het wetenschappelijk potentieel en de waarde van een bepaald project wil beoordelen.

We verwelkomen ook de meer integrale en doelgerichte aanpak die nu door een aantal organisaties wordt overgenomen. Dit is het geval bij  Spinal Research in het Verenigd Koninkrijk, die het initiatief nam een programma op te zetten om de veelbelovende Ch’ase therapie klaar te maken voor voor menselijke proeven, nadat het al een aantal jaren in de laboratoria (pre-klinische fase) op de plank had gelegen.

We zien ook de noodzaak van internationale samenwerking en de behoefte aan een meer doelgerichte aanpak. Dat is het principe achter de “CPN Challenge” onlangs gelanceerd door de Stichting Conquer Paralysis Now (CPN).

Het CPN Challenge-programma is van plan om de komende 10 jaar zo’n 20 miljoen dollar toe te kennen aan beurzen en prijzen. Het idee is om onderzoekers te stimuleren een oplossing voor chronische dwarslaesie te vinden door het aanbieden van strategisch ontworpen prijzen, het bevorderen van samenwerking en het aantrekken van de beste wetenschappers en ingenieurs in het veld. Zie hier voor meer informatie.

End Paraylsis final logo w tagline RGB-01Wij, Stichting EndParalysis, zijn een kleine, maar doelgerichte organisatie. Wij vinden dat fondsen die door organisaties, onder anderen van patiënten zelf, worden geworven met de belofte patiënten dichterbij een remedie te brengen, daadwerkelijk worden gebruikt op een optimale en eerlijke manier. Het betekent dat deze fondsen inderdaad worden besteed aan therapieën die kans hebben om op een succesvolle manier te kunnen worden toegepast op patiënten in een chronische setting. Wetenschap is complex en we kunnen de resultaten van experimenten niet voorspellen noch succes beloven. Daarom kan niemand genezing beloven. Maar we kunnen in ieder geval beloven om oprecht in die richting te handelen! We hebben te veel organisaties gezien die geld inzamelen ten behoeve van de zogenaamde “genezing” en dit geld vervolgens toekennen aan een totaal ander gebied, bijvoorbeeld “kwaliteit van leven”, wat niets te maken heeft met functioneel herstel of genezing! Dat is de reden waarom we inzetten op 100% transparantie over waar onze fondsen naartoe gaan (d.w.z. projecten die gericht zijn op de menselijke vertaling van therapieën voor ruggenmerg regeneratie en functioneel herstel na chronische dwarslaesie). Wij zetten ook in op 100% van uw donaties te besteden aan onderzoek, omdat wij de kosten die het runnen van de stichting met zich meebrengt zelf financieren.

Daarnaast geloven we ook in samenwerken. In plaats van het wiel opnieuw uitvinden, streven wij ernaar te werken met bestaande grotere organisaties. Samen willen wij de middelen beter benutten, waarde toevoeren voor hen en voor het onderzoeksgebied door middel van mede-financiering van hun veelbelovende projecten. Ook proberen we om de “big picture” en het einddoel voor ogen te houden door “connecting the dots” en het zoveel mogelijk waarborgen van een doelgerichte en samenwerkende aanpak. Er is behoefte aan versnelling van het proces dat patiënten naar een zekere mate van herstel leidt.

Deze versnelling zal niet gebeuren, tenzij meer mensen (met inbegrip van onderzoekers, wetenschappers en patiëntenorganisaties) samenwerken naar één enkel doel: het bieden van een zekere mate van echte functioneel herstel en uiteindelijk een remedie voor patiënten.

Share this page with your friends...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Tumblr
Tumblr